Na ruchliwych ulicach małego ukraińskiego miasteczka bezdomny pies o imieniu Baron stał się lokalną legendą ze względu na swój niezwykły zwyczaj. Baron codziennie biegał do małego sklepiku pani Iwanow na rogu, ostrożnie trzymając w zębach chrupiący liść. Mieszkańcy miasta ze zdumieniem obserwowali, jak wręczał go pani Iwanowej, merdając ogonem z oczekiwaniem.
Pan Iwanow, zawsze zbyt zajęty, by zwrócić na to uwagę, odpędził barona, zdziwiony zachowaniem psa, lecz nie przywiązując do tego większej wagi. Dopiero po luźnej rozmowie z klientem pan Iwanow zrozumiał wzruszający powód codziennych ofert Barona. Pewnego dnia, gdy baron wszedł do sklepu pani Iwanow, klient, który stał przy kasie i płacił za towar, roześmiał się na widok psa trzymającego list w zębach.
Mruknął coś i zwrócił się do pani Iwanow, by zapłacić, ale właścicielka sklepu patrzyła na niego szeroko otwartymi oczami. „Co właśnie powiedziałeś?” – zapytał kupującego. Kupujący odpowiedział, że słyszał, iż ten pies odwiedza również inne sklepy w okolicy, a ludzie mówili, że prosił o wymianę listu na trochę jedzenia.
Niestety, żaden z właścicieli sklepu nigdy go nie nakarmił, ponieważ ostatnio sytuacja w sklepie była niekorzystna i pies zawsze wychodził głodny. To dało pani Iwanow do myślenia i postanowiła dowiedzieć się czegoś więcej o tym psie. Do tej pory w ogóle o tym nie myślał, ale teraz postanowił poznać swoją historię. Gdyby mu się to udało, poznałby szokującą prawdę.
Dlaczego Baron przyniósł list do sklepów w mieście? Czego chciał i skąd przyszedł? A co zrobiłby pan Iwanow, gdyby poznał prawdę? Pan Iwanow już odprawił barona, kiedy klient opowiedział mu o tym wszystkim, i trochę tego żałował. Uświadomił sobie, że był tak pochłonięty swoją pracą, że nawet nie pomyślał o tym, czego chce ten biedny pies. Założył, że kobieta jest naprawdę głodna i szuka jedzenia, tak jak powiedział klient.
Ale wkrótce dowiaduje się, co się naprawdę dzieje. Po tym, jak klient zapłacił i wyszedł ze sklepu, pan Iwanow znalazł się przed półkami z karmą dla zwierząt. Wybrał kilka puszek karmy dla psa i parę ciasteczek i położył je na blacie.
Kiedy jutro przyjdzie Baron, da mu trochę jedzenia. Poczuł się winny, że nie pomyślał o tym wcześniej, ale lepiej późno niż wcale, powiedział sobie. Następnego dnia pan Iwanow otworzył swój sklep i witał wszystkich klientów z typowym dla siebie uśmiechem i głośnymi pozdrowieniami.
Był to bardzo pracowity dzień, a on zdawał się zapominać o Baronie i całym tym chaosie. Jednak jego uszy natychmiast nastawiły się, gdy usłyszał, jak ktoś mówi: „Ach, oto on znowu. I cześć, Baronie!” Pan Iwanow spojrzał na drzwi swojego sklepu i ucieszył się, widząc powrót barona…