Colderen patrzył, jak kuli się przy ogniu, w za dużym płaszczu na jej wątłą sylwetkę. Ogarnął go dziwny spokój, zmieszany z niepokojem, którego nie czuł od lat.
Przypomniało mu to wieczory z dzieciństwa, kiedy jego matka, z wioski za wzgórzami, rozpalała ogień i opowiadała im historie o duchach i goblinach, a on słuchał z szeroko otwartymi oczami, otulony grubym wełnianym kocem.
Teraz przed nim stało kolejne dziecko, zagubione, odcięte od świata, ale jej puste oczy opowiadały mu historię bolesniejszą niż jakakolwiek baśń.
Dał jej kilka kawałków suchego chleba namoczonych w ciepłym mleku. Jadła powoli, drżącymi palcami. Nie podnosiła wzroku, ale też nie pozwoliła, by spadł jej okruszek.
Colderen wiedział, że tam, gdzie jest dziecko, musi być i matka. A tam, gdzie jest matka, jest też twarda prawda.
Włożył kapelusz i wyszedł z chaty. Zimne powietrze drapało go po policzkach. Spojrzał w stronę lasu, z którego wyszła dziewczynka. Coś niewidzialnego przywołało go tam – ciężka cisza, jak przed burzą.
Kiedy wrócił, dziewczynka spała przy ogniu. Otulił ją szczelniej płaszczem i usiadł na dębowym krześle. Sen jednak go nie ogarnął.
O świcie psy zaszczekały. Colderen pospiesznie wyszedł z bronią w ręku. Ścieżką powoli zbliżała się wysoka kobieta z czarnymi włosami splecionymi w warkocze. Na ramionach miała symbole plemienia Apaczów.
Jej wzrok zatrzymał się na mężczyźnie, a potem na chatce.
„Nakarmiłeś moją córkę” – powiedziała stanowczym głosem – „i zgodnie z naszą tradycją należy teraz do ciebie”.
Słowa uderzyły go mocniej niż jakakolwiek kula.
Spojrzał jej w oczy i zrozumiał, że to nie tylko plemienna władza, ale starożytna więź, zrodzona z krwi i cierpienia, silniejsza niż jakakolwiek przysięga.
W jego umyśle wspomnienia bólu ścierały się z żywym ogniem nowej nadziei. Pośrodku zimnej równiny, gdzie myślał, że spędzi życie samotnie, los ponownie przywrócił mu rodzinę.
I po raz pierwszy od lat samotności Colderen poczuł, że wschód słońca znów nabrał barw.
Niniejsze dzieło jest inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zostało sfabularyzowane dla celów twórczych. Imiona, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony prywatności i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobieństwo do prawdziwych osób, żywych lub zmarłych, lub do prawdziwych wydarzeń jest czysto przypadkowe i niezamierzone przez autora.
Autor i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za dokładność wydarzeń ani przedstawienie postaci, ani za jakiekolwiek błędne interpretacje. Niniejsza historia jest udostępniana „tak jak jest”, a wszelkie wyrażone opinie są opiniami postaci i nie odzwierciedlają poglądów autora ani wydawcy.