Singiel i ambitna kobieta, której życie kręci się wokół dzieła, próbuje kopać samotnego ojca płaczącym dzieckiem. Ku jej zaskoczeniu, rok później spotykają się ponownie, ale tym razem role się zmieniły. To był pracowity wieczór w poniedziałek, kiedy Libby wszedł do kawiarni, zamówił zwykłą kawę i usiadł przy stole, gdzie mógł spojrzeć na ruchliwe ulice Nowego Jorku. To był dla niej straszny dzień. Po długich spotkaniach i projektach z terminami, miał nadzieję znaleźć chwilę relaksu przed powrotem do domu na medytacje jogi i inne zadania robocze przed snem. „Dziękuję”, powiedziała cicho, a kelnerka przyniosła swoje zamówienie i sprawdza swój plan na iPadzie. Więcej spotkań i pracy na następny dzień. Nic niezwykłego. Libby opuściła iPada, popijała kilka jaskółek gorącej kawy i rozejrzał się. Potem spojrzał na stół obok niej, gdzie dziecko spojrzało na nią dużymi oczami, z puree jabłkowym …
Libby zakłada, że dobrze wykorzystywany mężczyzna, który rozmawiał przez telefon, gdy dziecko śmiało się z nieznajomego, był samotnym ojcem. Co jeszcze mężczyzna ubrany w garnitur w kawiarni o 7 wieczorem, karmiąc dziecko i mając obok niego torbę biurkową? “Nieszczęśliwy!” Zamknął Libby przez zęby, po czym odwrócił wzrok. Libby nienawidzi dzieci. Zmieszał ją, jak ponure i zmuszone do wpływania. Ale wydawało się, że dziecko, które nazwał nieszczęśliwym. Wszyscy mają historię do opowiedzenia. Nie możesz kogoś oceniać, dopóki nie poznasz jego historii. Gdy Libby odwrócił wzrok, dziecko zaczęło płakać, a łzy płynęły na jego policzkach jak wodospad. „Co za bałagan!” Pomyślała ze złością. Kiedy Libby znów spojrzała na stół, kilka sekund później, zobaczył, że ojciec dziecka wciąż rozmawia przez telefon, co jej przeszkadzało. Miał długi dzień w pracy, a ostatnią rzeczą, jakiej potrzebował, było płacz dziecka. „Przepraszam, proszę pana!” Krzyczała mężczyznę przy stole. „Powiedz dziecku, żeby się zamknęło! Chodź, jakby nie widział kolejnego dnia!”
Mężczyzna odwrócił się i wyszeptał „przepraszam”, zanim kontynuował połączenie i jednocześnie wiązał dziecko. Nic się nie zmienia. Dziecko nadal płakało, a Libby była tak zdenerwowana, że zadzwonił do kelnerki. „Jestem tutaj zwykłym klientem i to jest minimum, które możesz dla mnie zrobić. Przejdź do innego stołu, w którym nie słyszę krzyków tego upartego dziecka! Lub po prostu je kopnij! Po prostu wyjmij je z mojej twarzy!”
„Pani” – powiedziała kelnerka z wymówkami. „Jak widać, wszystkie stoły w środku są w tym czasie zajęte, a jedyne wolne miejsca znajdują się na tarasie, które mogą być zbyt zimne dla dziecka. Porozmawiam z nimi …”
Kelnerka zbliżyła się do stołu mężczyzny, powiedziała coś, a Libby zauważyła, że mężczyzna zamknął telefon. „Cóż, jeśli ma problem, powinna się poruszać”, słyszysz, jak mówi mężczyzna. „To nie moja wina, ale przepraszam za zakłócenia”.
Libby nie mogła kontrolować swojego gniewu, kiedy to usłyszał. Poszedł na stół mężczyzny i kazał jej odejść. Następnie dziecko płaczące rzuca puree Apple na strój Libby, który staje się jeszcze bardziej zły. „Jason, chłopcze!” krzyknął mężczyznę. „To nie w porządku. Uspokój się!”
„Hej, przepraszam za to” – powiedział mężczyzna do swojej libby. „Mogę się zemścić i -”
„To jest śmieszne!” zawołał Libby. „Zarówno od ciebie, jak i dziecka! Jestem zmęczona tym miejscem”, powiedziała, wyrastając z kawiarni, patrząc na mężczyznę i kelnerkę. Libby nigdy więcej nie odwiedził kawiarni i miała nadzieję, że nie spotka tego mężczyzny i jego dziecka. Nienawidził go tak samo, jak to dziecko nienawidziło. Minął rok, a Libby znalazł atrakcyjnego mężczyznę w firmie, w którym pracował. Trevor był prostym pracownikiem kontraktowym, ale był uroczy, uprzejmy, pewny siebie i wszystko, czego chciał u mężczyzny. Po raz pierwszy zakochał się w niej, ale zakochała się i wkrótce dowiedziała się, że jest w ciąży z jego dzieckiem. Kiedy w ciąży stał się widoczny, Libby ogłosił rodzicom wiadomość o ciąży, ale starsza para tego nie doceniła. „Lepiej pozostać niezamężnym przez całe życie” – powiedział jej ojciec z pogorszeniem. „Nie chcę, aby ten człowiek był zaangażowany w ciebie lub naszą rodzinę, Lib”.
„Twój ojciec ma rację, moja droga” – powiedziała jej matka. „On nie zasługuje na ciebie. Nie ma naszej klasy i, spójrz, dziecko … możesz ją zachować. Zobaczymy, co możemy zrobić, aby pomóc Ci to wyhodować. “
Libby była zszokowana. Spodziewała się, że jej rodzice będą szczęśliwi, ale stało się to dokładnie na odwrót. Ponieważ Libby była mocno poślubienie Trevora, oboje zostali wyrzuceni z firmy-pracowali dla towarzystwa ojca—a rodzice Libby odcięli ją od testamentu. Kilka miesięcy później Libby przeprowadził się do małego mieszkania Trevora, ponieważ nie mógł już zapłacić czynszu. Trevor pracował w małej, prywatnej firmie i wspierał ją i ich dziecko. W poniedziałek później, kiedy małe błogosławieństwo Boga przyszło do życia Libby i Trevora, postanowili dać mu całą swoją miłość, pomimo trudności. Trevor rozpoczął pracę w dwóch pracach, a Libby również zaczął szukać pracy. Pewnego dnia została wezwana do wywiadu z firmą redakcyjną i musiała wziąć ze sobą małą Ewę. Libby uwielbiała pisać od dzieciństwa. Była więc bardzo podekscytowana wywiadem. Jednak gdy zbliżył się do pokoju rozmowy, inni kandydaci ją osądzili, ponieważ była jedyną, która nosiła dziecko. „Przepraszam, ale nie będziesz w stanie zabrać tego ze sobą” – powiedziała jej kobieta obok pokoju rozmowy, gdy nazywa swoje imię. „Przepraszam” – powiedziała Libby. „Jeśli zostawię ją w spokoju, będzie przeszkadzać innym. Proszę zrozumieć”.
Kobieta wzdycha i ostatecznie pozwala jej wejść. Libby wchodzi do pokoju, nie wiedząc, co go czeka. Kiedy zobaczył go na twarzy ankietera, był zszokowany. Był to nikt inny niż człowiek, do którego był nienawidzony kilka miesięcy wcześniej. „Czy znamy się?” Podniósł brwi, gdy kazał Libby, żeby miało miejsce. „Wygląda na to, że cię znam”.
„Cóż” – powiedziała nieśmiała Libby. „Spotkaliśmy się w kawiarni, a twoje dziecko płakało …”
„Ach!” Uśmiechnął się. „Więc poznajemy się. Proszę, mam miejsce. Mam również nadzieję, że wiesz, że dzieci nie mogą w pracy.”
Zanim Libby coś powiedział, Ewa zaczęła płakać. I nie przestał. Libby była zawstydzona. „Och, tak mi przykro. Nie mogę zostawić Ewę w domu samego i to tylko…”
“Pozwól mi?” zapytał. “Co?” Powiedziała, zdezorientowana. „Pozwólcie, że zatrzymam ją przez kilka chwil? Myślę, że będę w stanie ją uspokoić”.
Libby skinął głową, ponieważ nie miał innej opcji. Dał Ewie, a dziecko przestało płakać, gdy tylko zaczął się z nią bawić. „Wygląda na to, że cię lubi” – powiedziała Libby. „To nie jest taka!”
„Lubię dzieci” – powiedział mężczyzna. „Jestem Jonathanem, poza tym, że jestem dyrektorem firmy, jestem samotnym ojcem, który wychowuje swojego małego chłopca. Teraz jest u mojej siostry. Nie lubię zostawiać dzieci w obcych rękach”.
Libby nie mogła kontrolować swoich łez. „Nie wiem, jak to powiedzieć, ale nie mogę zostawić Ewę w spokoju. Nie jestem w dobrej sytuacji finansowej, a ponieważ nie mogę jej zabrać do pracy, myślę, że nie będę właściwym kandydatem do tej pracy. Przepraszam”.
„Nie, w porządku. Chciałbym z tobą przeprowadzić wywiad. Nie chcemy stracić ważnego kandydata. Proszę …”
Jonathan przeprowadził z nią wywiad z Libby i pracownikiem. Pozwolił również Libby doprowadzić Ewę do pracy, o ile nie zakłóca swojej działalności. „Ja też jestem ojcem i rozumiem” – powiedział. „Nie wspominając o tym, że w końcu wszyscy jesteśmy ludźmi, panią Walsh. Myślę, że wspaniale byłoby mieć z nami małego pracownika!”
Libby była niezmiernie wdzięczna Jonathanowi. Nie tylko dostał pracę tego dnia, ale zrozumiał, że życie było czymś więcej niż pracą. Jonathan był samotnym ojcem, który był odpowiedzialny za większość obowiązków firmy i widział, jak cudowne było. Gdy wychował swoje dziecko sam, dał z siebie wszystko dla swojej towarzystwa i innych. Nauczył Libby, że bycie człowiekiem nadchodzącym. Czego możemy się nauczyć z tej historii? Każdy ma historię do opowiedzenia. Nie możesz kogoś oceniać, dopóki nie poznasz jego historii. Libby gardzi Jonathanem i jego dzieckiem, które płakało i żałowało tego później, kiedy poznał prawdziwego Jonathana, dobrego człowieka, który ją zatrudnił i odczuwał współczucie jej sytuacji. Życie jest kołem. Co dajesz. Kiedy Libby była w sytuacji, w której Ewa płakała, zdała sobie sprawę, jak źle była, by gardzić dzieckiem Jonathana. Podziel się tą historią ze znajomymi. Mogli oświetlić swój dzień i zainspirować ich.