Kobieta w końcu uzyskała dobrą robotę, gdy jej syn poszedł na studia i zapłacił za wszystko, czego potrzebowała. Minęło siedem lat i przemawiał tylko przez ekran, ale pewnego dnia syn wrócił i nie mógł uwierzyć w to, co się stało. „Chris, nie martw się o nic. Płacę tyle, ile mogę. Cokolwiek potrzebujesz, zadzwoń do mnie”, powiedziała Olive swojemu synowi na dworcu kolejowym. Był w drodze do Nowego Jorku na studia i w końcu uzyskała dobrze wypłaconą pracę. Jednak do tego czasu przez większość swojego życia nie mogła sobie pozwolić. Jego prezenty były zawsze używane, ponieważ wychował go sam i studiował w nocy. Nigdy nie brakowało mu jedzenia ani schronienia, ale Olive zawsze czuł się winny, ponieważ nie mógł dać mu rzeczy, które mieli jego przyjaciele. W końcu uzyskał przyzwoitą pensję i był gotowy zaoferować mu wszystko, co chciał. – Dziękuję, matko – powiedział jej Chris, przytula ją i wsiadł do pociągu. Zapukał do drzwi. Brak odpowiedzi. Spojrzał przez okno i nie mógł w to uwierzyć. W środku nic nie było. „Pani Franklin, powinieneś odwiedzić! Jestem teraz taki duży!” Chris, Rosalie, powiedziała jej przez ekran komputera. Chris poznał ją w trzecim roku studiów i mieli już ukończenie szkoły. Jednak Rosalie dowiedziała się, że jest w ciąży i zaręczona. Niestety Olive nie spotkała się z nią osobiście, ponieważ oboje bardzo dużo się studiowali, a Rosalie nie mogła podróżować zbytnio z powodu jej stanu. W międzyczasie Olive nie mogła się odwiedzić, ciężko pracowała. Przez lata przejęła coraz więcej godzin pracy, pomimo doskonałej pensji, ponieważ zapłaciła za wydział Chrisa, za jego zakwaterowanie, jego wydatki i jej. Jednak żył tak oszczędny, jak to możliwe. „Wkrótce, Rosalie! Mam nadzieję, że wkrótce cię spotkamy. Kiedy będę miał wolną chwilę” – powiedział Olive, a Chris w końcu pojawił się na ekranie. Powiedział Rosalie, że musi porozmawiać z matką, a ona opuściła pokój. „Mamo, chciałem cię o coś zapytać” – zaczął Chris, pieszcząc jego plecy. „Ponieważ Rosalie i ja ukończyliśmy szkołę wkrótce i mamy dziecko, zastanawiałem się, czy możesz mi pomóc z domem. Już go widziałem. Jest w New Jersey, ponieważ nie mogliśmy mieszkać w mieście, ale przypomina mi dom”.
Olive przez chwilę patrzyła na swojego syna i intensywnie myślała. „Cóż, ja… nie wiem”, mruknął, myśląc o swoich oszczędnościach i ciężkiej pracy. Wreszcie planował pomyśleć o emeryturze. „Proszę”, błagał Chris, mówiąc o kosztach domu i o ile potrzebowałby postępu. Powiedział także, że Rosalie nie miała nic, ponieważ nie miała rodziny, która jej pomoże. „Okej, Chris, okej. Myślę, że możemy coś zrobić” – powiedział Olive w końcu. Powinien był wyczerpać swoje oszczędności i być może żyć jeszcze bardziej oszczędnie. Ale to było możliwe. „Dziękuję! Dziękuję, mamo! Nie wiem, co bym bez ciebie zrobił!” – powiedział Chris, prawie płacząc podczas rozmowy wideo, a Olive uśmiechnął się, wiedząc, że jest warte wszystkiego. „Chciałbym, żebyś przyszedł na te Święta Bożego Narodzenia” – skomentował Olive przed komputerem, tak jak wiele razy przez lata robił to. Jej syn opuścił swój dom siedem lat temu i nie wrócił do rodzinnego miasta Maryland. Wszystko, co zrobili, to rozmowa przez czat wideo. Tęskniła za życiem wnuczki i nienawidziła jej. Ale wszyscy byli zajęci. Olive pracowała teraz bardziej niż kiedykolwiek, ponieważ często pomaga swojemu synowi i wyczerpała jego gospodarki po raz drugi, kiedy chciał założyć firmę. Nigdy nie prosił o nic w zamian, ale nawet chciał ją odwiedzić, ponieważ nie mogła. „Nie możemy, matko. Nie w tym roku” – powiedział Chris, kiwając głową. „Ale dziękujemy za prezenty, które już wysłałeś do Mallory. On je kocha. Jesteś wspaniałą babcią.”
„Połóż ją na ekranie” – poprosiła Olive o delikatną oliwkę i spojrzała na swoją wnuczkę, chcąc ją trzymać w ramionach. Olive nie wiedziała, że Chris w końcu planował ją odwiedzić. Nie mógł kupić biletów lotniczych dla Rosalie i Mallory, aby poszli z nim, ale w końcu był szczęśliwy, widząc swoją matkę. Jednak jego taksówka zatrzymała się przed domem, a Chris poprowadził brwi. Była 9 wieczorem, a światła zostały całkowicie wygaszone. Chris powiedział kierowcy, aby poczekał sekundę i upadł. Meble na werandzie zniknęły. Brakowało roślin jej matki. Ogród był nieostrożny, a nawet cena za drzwi brakowało. Zapukał do drzwi. Brak odpowiedzi. Spojrzał przez okno i nie mógł w to uwierzyć. W środku nic nie było. – Czy moja matka poszła? Dlaczego mi nie powiedziała? – zapytał, zmartwiony. „Chris? Jesteś?” zapytał głos kobiety. Wrócił i zobaczył panią Torres, starszą kobietę, która mieszkała z nimi przez całe życie. „Pani Torres. Cześć, co robisz?”
„Co tu robisz, chłopcze?” zapytała. „Jestem tutaj, aby zobaczyć moją matkę. Czy wiesz, gdzie ona jest?” – zapytał, marszcząc brwi. „Och, kochanie. Twoja matka przeprowadziła się około dwa lata temu. Sprzedała ten dom, ale nowi właściciele przeprowadzili się zaledwie kilka tygodni temu. Nie wiem, kto się tam przeprowadzi” – powiedziała pani Torres, podnosząc czoło, gdy dużo mówiła. „Nigdy mi nie powiedział” – mruknął Chris. „Czy wiesz, gdzie on jest?”
„Oczywiście mam jej pisemny adres. Chodź” – powiedziała pani Torres, idąc do jej domu i dając jej pasek papieru. Chris przeczytał adres i znów zmarszczył brwi. Adres prowadził do obszaru miasta, który nie był zbyt piękny. „Czy wiesz, dlaczego się tam przeprowadził?” Zapytał starszą kobietę. „Nie, kochanie. Ale wiem, że ma teraz kolegę z mieszkania”, pani Torres podniosła ramiona, a Chris był jeszcze bardziej zdezorientowany. W końcu wrócił do taksówki i nadał kierowcy nowy adres. Przybył do kompleksu mieszkań z uszkodzoną farbą na słabo oświetlonej ulicy. To było okropne. Szybko również wszedł do budynku i łatwo wspiął się, ponieważ nie było bezpieczeństwa. „Chris? Co tu robisz?” – zapytał Olive, zszokowany, kiedy odebrał drzwi. „Mamo! Co się dzieje? Dlaczego sprzedałeś dom?” – zapytał Chris, zdumiony i zdezorientowany. „Och, Chris. Wejdź”, westchnęła i zaprosiła syna do swojego małego salonu. Olive wyjaśniła jej, że po raz pierwszy poprosiła o pieniądze na dom, miała oszczędności i wykorzystała je do zakupu domu. Jednak kiedy Chris poprosił o pieniądze na swój biznes, nic nie zaoszczędził i postanowił sprzedać swój dom i dać mu prawie cały zysk. Chris był zszokowany tą wiadomością i faktem, że był tak ignorant. Tak zaniedbanie. Syn taki głupi. „Dlaczego mi nic nie powiedziałeś? Mamo! Nie wziąłbym tych pieniędzy, gdybym wiedział” – mruknął. „Ale chciałem odnieść sukces, kochanie. Nie dałem ci wystarczająco dużo, kiedy byłeś mały, po prostu nie …” próbowała wyjaśnić, ale Chris jej przerwał. „Mamo, dałeś mi wszystko, czego potrzebowałem. Pytałem tylko dlatego, że myślałem, że masz pieniądze. Nie powinienem pytać. Przepraszam, że nie zapytałem o ciebie. Przepraszam, że cię nie odwiedziłem. Przepraszam, że musisz mieszkać w tym mieście i z kolegą z mieszkania w twoim wieku!” Chris przeprosił z sfrustrowanymi łzami płynącymi na jego twarzy. Olive zwilżała oczy i przytuliła syna, podczas gdy Chris złożył wiele obietnic. Tej nocy zadzwonił do Rosalie, wyjaśnił wszystko i oboje zgodzili się, że nadszedł czas, aby zbliżyć się do nich oliwek. Na szczęście szybko dostała nową pracę w New Jersey. Wreszcie zbudowali małe mieszkanie, aby Olive nie stracił żadnej chwili w życiu swojej wnuczki. I powoli, ale z pewnością Chris wrócił do matki każdy grosz, który dał mu do domu i biznesu-co było wykładniczym sukcesem i pozwoliło im żyć wygodnie. Ale co najważniejsze, Chris nie pozwolił Oliveowi poświęcić nic innego. Czego możemy się nauczyć z tej historii? Odwiedź swoich rodziców i porozmawiaj z nimi jak najwięcej, zwłaszcza tych, którzy dają ci wszystko bezwarunkowo. Nie wszyscy mają szczęście mieć matkę taką jak Olive, a Chris powinien ją częściej sprawdzać. Nie czujesz się winny, jeśli nie możesz kupić swoich dzieci tak samo jak inni rodzice. Potrzebują tylko twojej miłości. Dzieci nie potrzebują drogich trampek ani najnowszych gier. Potrzebują tylko wsparcia i miłości. Rozdaj tę historię swoim znajomym. Może oświetli ich dzień i zainspiruje ich.