Donna D’Errico odpowiedziała kobietom, które twierdzą, że jest „za stara, żeby nosić bikini”. 54-letnia aktorka serialu „Słoneczny patrol” ma wiadomość dla kobiet, które powiedziały jej, że wstydzi się pokazywać w kostiumie kąpielowym w jej wieku.
Gwiazda „Słonecznego patrolu” opublikowała na Instagramie zdjęcie, na którym wypoczywa w jasnoróżowym bikini. W podpisie napisała:
„Wiele kobiet narzekało na nagranie z 4 lipca, na którym mam na sobie czerwono-biało-niebieskie bikini, mówiąc, że jestem „za stara na bikini” i, co moje ulubione, „zdesperowana”.
Powiem wam coś, co może was zaskoczyć. Mogę nosić i robić, co chcę”.
Donna D’Errico odpowiedziała kobietom, które ją krytykowały, kończąc swój post słowami: „Więc oto jestem, w bikini, siedząc obok stolika kawowego”.
Była prowadząca BattleBots zebrała mnóstwo pochwał za swój post w komentarzach. Jeden z fanów napisał: „Rób, co chcesz, kochanie!
Kochamy cię! Kobiety ciągle się do siebie dogryzają i robią wszystko, żeby jedna drugiej zrobić przykrość. Nie masz powodu do rozczarowania”. Inny napisał: „Donna, możesz nosić bikini i wyglądasz absolutnie niesamowicie. Nie pozwól, żeby ci zazdrośni ludzie cię w ogóle niepokoili”.
D’Errico nie jest jedyną kobietą, która odpowiedziała tym, którzy twierdzą, że jest za stara, żeby nosić określony rodzaj kostiumu kąpielowego.
Inną aktorką Baywatch, która dobrze czuje się w swoim ciele, jest Pamela Anderson. Zobacz, jak wygląda w swoich najseksowniejszych stylizacjach tutaj.
Inne gwiazdy krytykowane za odwagę: W kwietniu 57-letnia modelka Paulina Porizkova podzieliła się kilkoma nienawistnymi komentarzami, które otrzymała pod swoimi zdjęciami w bikini opublikowanymi na Instagramie. Wśród komentarzy znalazł się m.in.: „Publikowanie zdjęć w bikini w twoim wieku musi bardzo boleć”.
„Za każdym razem, gdy publikuję zdjęcie swojego ciała, dostaję takie komentarze. Starsi mężczyźni są uważani za eleganckich, starsze kobiety za brzydkie. Ci, którzy uważają, że piękno oznacza młodość, tak naprawdę nie rozumieją piękna. Na piękno łatwo patrzeć, po części dlatego, że jest trochę mdłe i nieszkodliwe.
Łatwo je zaakceptować i łatwo zapomnieć” – napisała wówczas Porizkova. „Nie z pięknem. Piękno może być ostre. Może ranić i zostawiać blizny. Aby dostrzec piękno, trzeba umieć widzieć. Dlatego myślę, że z wiekiem stajemy się piękniejsi. Zasłużyliśmy na swoje piękno, rozumiemy, co ono oznacza i widzimy je znacznie lepiej. Nie ma czegoś takiego jak brzydota i starość. Jest tylko krótkowzroczność i ignorancja”.
Ta praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale została sfabularyzowana dla celów twórczych. Imiona, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony prywatności i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobieństwo do prawdziwych osób, żywych lub zmarłych, lub do prawdziwych wydarzeń jest czysto przypadkowe i nie było zamierzone przez autorkę.
Autor i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za dokładność wydarzeń ani przedstawienie postaci, ani za ewentualne błędne interpretacje. Niniejsza historia jest udostępniana „tak jak jest”, a wszelkie wyrażone w niej opinie są opiniami postaci i nie odzwierciedlają poglądów autora ani wydawcy.