Kobieta z tylnych linii uciekła długie westchnienie i wykonała krzyż. Stara kobieta mruknęła: „Pan nas broni …” Kapłan pozostał niedokończoną pracą, z oczami i Biblią w rękach. Matka dziewczynki utknęła, próbowała ją uspokoić. Ale dziecko walczyło ze łzami, krzycząc na policzkach, krzycząc ponownie: – powiedział, że tu jest! Że się boi! Że nie poszedł! Mrucz zaczął być słyszany przez kaplicę. Ludzie szeptali. Ktoś wybiegł z zmarłego mężczyzny, przeszedł przez wielu mężczyznę, podszedł do wielu, i poprosił o otwarcie trumny. -Po może … może nie poszedł, szepnął. Może to … cud. Wielu protestowało, ale kapłan, po ciężkiej ciszy, skinął głową. – To nie jest przypadkowe. Kiedy dziecko mówi rzeczy … aby go wysłuchać, powiedziała moja babcia. Otworzyli pokrywkę, drżąc. Ciało było zimne, nieruchome, z pojednaną twarzą. Ale potem krzyknęła kobieta w chórze. Przyjrzyj się oczom! Poruszali się! Młody lekarz w tłumie rzucił się i położył dwa palce na szyi mężczyzny. Cisza. Potem patrzył na wszystkich długo.-to … wyjątkowo słaby, ale to puls! Powtarzam, ma puls! Czas się zatrzymał. Ktoś upadł na jego kolana. Mała dziewczynka uśmiechała się we łzach. -Nie ci powiedziałem … Tato jest tutaj! Nazywali karetkę. Wyciągnęli trumnę z kościoła i pośpiechli go do szpitala. Doktor, który zabrał go później, powiedział, że był w stanie o nazwie „pozorna śmierć”-rzadki, ale prawdziwy przypadek. Minimalna żywotność, prawie niemożliwa do wykrycia bez specjalistycznego sprzętu. Lokalne gazety napisały następnego dnia o „cudu pogrzebu”. Niektórzy powiedzieli, że to wola Pana. Inni powiedzieli, że to tylko nauka. Ale ci, którzy tam byli … poczuli coś innego. Po kilku dniach mężczyzna obudził się w szpitalu. Osłabiony, ale żywy. A kiedy zobaczył swoją małą dziewczynkę, płacząc.-usłyszałem cię, laska, wyszeptał. Zostałem złapany … w ciemności. Ale twój głos …
W wiosce starsi nadal mówią incydent. W pracy rodzic zawsze używa tego dnia jako przypowieści:-Kiedy usta dziecka mówi prawdę, nie wątpisz w to. Ponieważ czasami mówią nieco większe niż my. A mała dziewczynka? Dorastał, ale nigdy nie zapomniał. Pan w jej wieczornych opowieściach nie jest już księciem ani superbohaterem. Jest jej ojcem-ten, który wrócił ze śmierci … ponieważ wierzyła. Prawda czy cud? Pozostaje do powiedzenia. Ale w rogu Rumunii w prostym kościele mała dziewczynka przypomniała wszystkim, że miłość nigdy nie umiera. Przynajmniej wtedy, gdy ciało się zatrzymuje. Ta praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i ludźmi, ale została fikcyjna do celów kreatywnych. Nazwy, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony intymności i poprawy narracji. Wszelkie podobieństwo do prawdziwych ludzi, w życiu lub zmarłych lub z prawdziwymi wydarzeniami jest czysto przypadkowe i nie jest przeznaczone przez autora. Autor i wydawca przyjmują odpowiedzialność za dokładność wydarzeń lub za sposób przedstawiania postaci i nie ponoszą odpowiedzialności za jakiekolwiek złe interpretacje. Ta historia jest oferowana „jako taka”, a wszelkie wyrażone opinie należą do postaci i nie odzwierciedlają poglądów autora lub wydawcy.