Hiszpańska scena polityczna przeżywa prawdziwe trzęsienie ziemi. W ciągu zaledwie kilkunastu dni aż trzech przedstawicieli największych partii straciło swoje stanowiska po ujawnieniu, że sfabrykowali dane w swoich życiorysach.
Pierwszą ofiarą tej fali kompromitacji była 33-letnia Noelia Nunez z opozycyjnej Partii Ludowej (PP). Twierdziła, że ma dyplom z prawa i administracji – tymczasem dokument ten nigdy nie istniał. Jej rezygnacja ruszyła lawinę.
Wkrótce potem do dymisji został zmuszony Jose Maria Angel Batalla z rządzącej PSOE. W swoim CV przypisywał sobie ukończenie kierunku studiów, który w czasach jego rzekomego dyplomowania jeszcze… nie istniał.
Ostatnim przypadkiem jest Ignacio Herrera z radykalnej partii Vox. Regionalny polityk odpowiadający za gospodarkę leśną w Estremadurze chwalił się wykształceniem z marketingu zdobytym na uczelni, która w tamtym czasie takiego kierunku nie oferowała.
Eksperci podkreślają, że choć hiszpańscy politycy nie muszą mieć wyższego wykształcenia, presja społeczna często skłania ich do „upiększania” CV. Przypadki takie jak te nie tylko niszczą kariery, ale również podważają zaufanie obywateli do klasy politycznej.