Wolność nie jest łatwa. Ale kiedy to się pojawi, naprawdę wiesz, że na to zasłużyłeś. Cristian wciąż stał w drzwiach, jakby czekał, aż wybuchnie płaczem, poprosić go, by został, do trzymania się spodni. Ale Elisabeta tylko na niego patrzyła. I coś w nim zepsuło się lub może zostało wydane. – Czy naprawdę myślisz, że możesz po prostu rzucić mnie stąd? – Jej głos był spokojny, prawie zimny. – Po wszystkim, co zrobiłem? – Mieszkanie jest w moim imieniu – wzruszył ramionami. – Proszę o rozwód. Masz tydzień na odejście. Elisabeta powoli usiadła przy stole. Wziął widelec. Wytał kawałek ciasta, włożył go do ust, przeżuty. I dopiero wtedy odpowiedział:
– Jesteś głupcem, Cristian. -Co powiedziałeś? – Nie tylko nie jesteś wdzięczny. Jesteś naiwny. Mieszkanie, tak, jest w twoim imieniu. Ale wszystkie transfery bankowe zostały wykonane z mojego konta. Mam dowody na każdą płatność. I wiesz, co mam? Dobry prawnik. W przeciwieństwie do twojego taniego i aroganckiego postawy. Cristian utknął. Po raz pierwszy odczytano jego niepewność. – Wiedziałem, że awansujesz …
– Nie. Po prostu zmęczony byciem wygodnym. I wiesz, co rozumiem? To, że dziesięć lat żyło z tobą, nie były stratą. Były inwestycją. A teraz zbieram swoje zainteresowanie. Wydawało się, że chce odpowiedzieć, ale nawet wtedy Sofia weszła, zdjęła słuchawki i zatrzymał się na progu:
– Tata? Co się dzieje? „Mówimy później” – mruknął i wyszedł, zatrzaskując drzwi. Elisabeta wstała, obejmowała jej córkę i trzymała ją mocno w ramionach. – W porządku, moja dziewczyna. Odtąd wszystko będzie lepiej. Następnego dnia poszła do prawnika. Miał wszystko, czego potrzebował: wyciągi z rachunku, wpływy, dowody. I jeszcze jedna rzecz – zapisy. Zaczął je robić kilka miesięcy temu, kiedy poczuł, że wszystko jest szalone. – Naprawdę myślał, że nie będziesz walczył, „prawnik uśmiechnął się. – Klasyczne. Ludzie tacy jak on wierzą, że ciche żony znikają w ciszy. Ale wiesz, że mamy solidne sprawy. Rozwód nie był cichy. Cristian nie spodziewał się, że Elisabeta pozwała go za połowę towarów, moralne, żywność i zakaz podejścia do domu. W przypadku sędziego nie ma do czynienia z włosami. mieszkanie ED, Na obrzeżach pracował w magazynie. Miał klientów. To było poważne, punktualne, zwracające uwagę na szczegóły. Wynajmował jasne biuro z dużymi oknami. Po raz pierwszy nie bał się już przyszłości. Sofia weszła do college’u. Ona i jej matka stali się bliżej niż kiedykolwiek. W weekendy jeździli razem ciasta, jeździli na rowerach i patrzyli na komedie, śmiejąc się z łez. Pewnego wieczoru Elisabeta widziała Cristian obok bloku. On się starzeje. Miał cętkowaną kurtkę i spojrzał. – Chciałem … Porozmawiajmy. Może … możemy to wziąć od końca? Spojrzała na niego bezpośrednio. – Wiesz, Cristian … Nie zaczynam niczego od końca. Od teraz po prostu idę. Omijasz go i wspinałeś się po schodach, nie patrząc za siebie.