Na progu sypialni Elena stała. Oana siedziała na krawędzi łóżka, ubrana tylko w koszulę Dimitrie, podczas gdy on, z mokrymi włosami z prysznica, próbował złapać odkryte nogi. „Elena!” Dimitrie Rose nagle, twarz przemieszczająca jej zdziwienie i strach. „Nie byłeś … czy nie musiałeś być w biurze?”
Oana przeciągnęła koszulę na jej uda, rumieniąc się gwałtownie, ale nie wydawała się całkowicie zaskoczona. Raczej zawstydzony, jakby został przyłapany na robieniu różu, a nie zdradzając dwudziestu latach przyjaźni. “Jak długo?” – zapytała Elena, jej spokojny głos kontrastuje z wewnętrzną burzą. „Jak długo tak się stało?”
Dimitrie zrobiła krok w jej stronę, jej ręce uniesione w gestie żebrania. „Lenuța, nie jest tym, co myślisz. Czy możemy mówić samodzielnie?”
Elena uśmiechnęła się gorzko. „Oczywiście nie o to myślę. Nigdy nie tak myślę.” Zwrócił się do Oany. – Ty? Z wszystkich ludzi … ty?
Oana wyszkoliła jej głos, patrząc na podłogę. „To było po prostu… stało się przypadkiem. Na przyjęciu świątecznym firmy, kiedy byłeś chory …”
“Sześć miesięcy?” Elena poczuła, jak jej kolana zmiękcza. „Czy masz za sobą sześć miesięcy?”
Z mechanicznym gestem położył dłoń na brzuchu. Pozytywny test wydawał się teraz okrucieństwem przeznaczenia. „Chcę odejść” – powiedziała, zaskakując własną jędrnością. „Oba. Teraz.”
„To też moje mieszkanie!” Dimitrie protestowała. „Nie możesz mnie wyciągnąć”.
Elena wyjęła test ciążowy z torby i rzuciła ją na łóżko między nimi. „Gratulacje, będziesz ojcem. Teraz wyjdź”.
Twarz Dimitrie przeszła przez cały zakres emocji – szok, nieufność, panika, a potem szybki błysk radości szybko zniknął. „Elena …” walczył. „Idź do niej, Dimitrie. W każdym razie wolisz.”
Podczas gdy Oana pośpiesznie zacisnęła jej rzeczy, jej oczy we łzach i wymówki, Dimitrie pozostała na środku pokoju, patrząc na test, gdy w Elena. „Czy to… czy moje?” W końcu zapytał złamany głos. Elena spojrzała na niego długo, oburzona pytaniem. „W ciągu ostatnich trzech lat byłem z kimś oprócz ciebie? Czy kiedykolwiek cię okłamałem? Czy cię zdradziłem?” Przeszedł ręce. „Ale wiesz co? Nie będę cię o nic zapytać. Ani ty, twoja rodzina z pieniędzmi. Zbiorę to dziecko sam.”
Po zamknięciu za nimi drzwi Elena pozostała w środku mieszkania, który nie przypominał jej domu. Uklęknął w pobliżu ulubionego fotela, czując, jak do tego czasu łzy trzymane w hamulcu. Następnego dnia wziął urlop lekarski. Trzeciego dnia skontaktował się prawnik. A siódmego dnia, kiedy Dimitrie wrócił, aby spróbować pojednania, znalazł puste mieszkanie i podpisany przez niego umowę sprzedaży, korzystając z pierwszego nabywcy. Dziewięć miesięcy później, trzymając małą dziewczynkę w ramionach tak niebieską jak jej ojciec, Elena wiedziała, że podjęła właściwą decyzję. Życie nie kończy się, gdy ci, których kochasz, zdradzają-po prostu zamieniają się w nowy początek. Jeśli podobała Ci się ta historia, nie zapomnij rozpowszechniać jej ze znajomymi! Razem możemy kontynuować emocje i inspirację.